Lente 2010

Trugge

Wat leuk, het verhaal van Hans Siemes over zijn familie in de Keijenborg. Ik heb net zo'n herinnering, inclusief GTW en trolleubus. Ik kom uit Arnhem en ging in mijn jeugd met mijn moeder naar een nicht van haar in Keijenborg.
Mijn herinneringen vallen in stukjes uiteen. Ik weet dat de familie een smederij had. De familienaam was Jansen. In ieder geval heette een van de oudste meisjes Fien. We brachten kleertjes van mij voor het grote gezin van mijn moeders nicht. Ik herinner me inderdaad de poepdoos en dat we op het kerkhof onder een grote, rode beuk speelden. Twee ongehuwde tantes van mijn moeder woonden bij de kerk en deden nuttige handwerken voor de pastoor en de kapelaans. De meisjesnaam van mijn moeder is Revenhorst. Ik ben erg benieuwd of die naam nog voorkomt in Keijenborg. Waarschijnlijk op het kerkhof. Mischien moet ik er maar eens gaan kijken!

Bea Wenink, Arnhem

Mijn Achterhoek

Als oud-'s-Heerenbergse, via Zuid-Afrika en Amerika naar het Belgische Loenhout verhuisd, mis ik mijn Achterhoek wel. Mijn moeder komt af en toe bij ons logeren en dan lezen we samen, onder het genot van een kop koffie met een Brusselse wafel, meerdere Hollandse tijdschriften.
Tot mijn grote plezier bracht ze de laatste keer een echt Achterhoeks blad mee. Naober! Wat leuk om verhalen uit mijn geboorteplaats, zoals dat over mijn moeders vriendin (familie Berndsen) te lezen. Ik voelde me meteen weer een beetje 'thuis'. Mijn complimenten voor jullie gezellige blad dat dus zelfs in België gelezen wordt.

Natasja Beverloo

Kuier'n met Hennie van der Most

Op verzoek van betrokkenen de volgende aanvulling bij bovengenoemd artikel in de vorige Naober: In het interview zegt Hennie van der Most dat hij door zijn vriendin is belazerd. Hij bedoelt hiermee de eerste vriendin na zijn scheiding en NIET de vriendin uit Balkbrug met wie hij het afgelopen jaar een relatie heeft gehad. Met haar is hij nog altijd goed bevriend.

Omgekeerde ontvolking

Wij lezen Naober al enkele jaren en met veel plezier. Het voorjaarsnummer, en dan vooral het artikel 'Grijze golf dreigt', heeft ons aan het denken gezet. Mijn vrouw en ik zijn 50+. We hebben ons hele leven in de Randstad gewoond. Vorig jaar hebben wij besloten ons huis in Waddinxveen te verkopen en te verhuizen naar een boerderij in de Achterhoek. Deze streek heeft in vele opzichten een grote aantrekkingskracht op ons. Onze dochter en schoonzoon besloten hun woning in Waddinxveen ook te verkopen en mee te verhuizen.
In mei is het zover. Dan verhuizen wij naar een boerderij in Winterswijk-Kotten. Origineel gebouwd in 1870 en herbouwd in 1960. Deze boerderij maken wij geschikt voor bewoning door twee gezinnen. We willen zoveel mogelijk de oude situatie behouden en, waar dat kan, terugbrengen. Door de vele, persoonlijke contacten die ontstaan zijn door de aankoop van de boerderij worden wij elke dag enthousiaster over de genomen beslissing.

Marjo en Hans van der Kooij, Waddinxveen

Klimop

Wij, mijn man en ik, wandelen en fietsen veel door natuurgebieden en zien dan dat de klimopplant de baas wordt! Hij slingert zich om de bomen, waardoor er veel zullen bezwijken. Zonde, want over tien jaar zijn al die bomen vol klimop dood. Doe er wat aan! Dit moest me even van 't hart.

Toos Harkink

Naschrift redactie: De redactie van Naober is tot veel in staat, maar de klimop het klimmen beletten, dat is teveel gevraagd. Wim Sonneveld zei het al in één van zijn vele conférences: De natuur mot z'n loop hebben. Over de vraag of het mooi is, die door klimop overwoekerde bomen, valt te twisten. Ter geruststelling de opmerking dat de klimop niet ten koste van de bomen leeft. Hij parasiteert niet. Hij heeft ze wel nodig - de naam zegt het al - om een beetje hogerop te komen.